Meubelzaken zijn stoffig

twitterlinkedin

Eerder geplaatst op Tumblr op 22 juli 2014.

Ooit in Villa Arena geweest? Ik weet het, je komt er niet voor je lol, en er komen geef je ook niet zomaar toe. Maar als je verhuist, dan moet je wel even wat ‘inspiratie op doen’.  In elk geval, ik was er dus en heb er mijn ogen uitgekeken. Helaas iets te weinig alleen voor in het huis, meer door de manier waarop meubelondernemers nog naar de markt kijken. Ik weet in elk geval wel weer waar mijn grondige hekel aan meubelzaken en soortgelijks vandaan komt.

Woordgrappen over de stoffige meubelindustrie zijn niet grappig, wel makkelijk. Of dat ze het licht nog niet gezien hebben en zo kun je wel even doorgaan. Het licht is in het overgrote deel van Villa Arena ook niet meer aan, omdat de meubelwinkeliers zich iets te hard hebben verslikt in de waarschijnlijk torenhoge huur van dit ‘Nederlandse Mekka van de woonboulevards’. Ik ga er gezien de omvang en de bouwstijl van het complex vanuit dat het als zodanig is verkocht aan de goedgelovige winkeliers. Gevolg is in elk geval een soort half lege hal met nog een paar open winkels waarvan er toch een flink aantal ‘opheffingsuitverkoop’  in slechte letters op de ruiten hebben geplakt. Blijkbaar is de crisis nog lang niet over. Of….

Onze nieuwe buurman had een bank besteld. Hij had het maar gedaan voor zijn verhuizing zodat hij ongeveer 3 maanden later misschien wel op zijn nieuwe bank kon gaan zitten. Tot die tijd moet hij het doen met tuinstoelen. Toch best vreemd voor een product waar je weinig tot niks aan het standaard kan veranderen. De meeste wasmachines of andere electronica heb je tegenwoordig 24 uur na bestellen in huis. Onvergelijkbaar of toch niet? Wanneer er in een winkel een lamp niet op voorraad is, en je vraagt of deze wellicht via het internet te bestellen is, dan wordt je aangekeken alsof je een onbegrijpelijke combi van Chinees en Japans spreekt. ‘Nee meneer, via internet kunt u niks bestellen, alleen via de winkel. U moet toch zeker rekening houden met een levertijd van minimaal 3 weken. Dat is heel normal hoor!’ Nu was het toch mijn beurt om de winkelmedewerker aan te kijken alsof deze een ongebegrijpelijke taal sprak.

Een langere levertijd is wel een kwestie van geduld hebben. Daar ben ik niet goed in, dat weet ik. Maar een dagje, weekje of maandje langer wachten is niet erg als je verder niks hoeft te doen. Als het daarbij blijft. Niet dus:  In sommige meubelzaken wordt je wanneer je een vraag hebt over gordijnen, doodleuk gevraagd om op een andere dag terug te komen, want er was niemand aanwezig die iets over gordijnen wist. Zucht, de volgende zaak dan maar..

Crisis als oorzaak van slecht lopende meubelzaken? Een heel slecht excuus om niet mee te gaan met de veranderende wensen en verwachtingen van de consument. Teveel in traditionele denkbeelden en veronderstelde onmogelijkheden blijven hangen, te weinig aandacht voor kansen en innovaties. Gelukkig biedt dit ook kansen voor ondernemers die hier een uitdaging in zien. Want wie de wat innovatieve denkwijzen van Bol.com, Coolblue en co. in een goed woonconcept weet te gieten kan volgens mij heel snel de meubelbranche volledig op zijn kop zetten. En dat zou cool zijn. Vraag is, wie pakt die handschoen op?

Met z’n allen trappen we in de Telegram-valkuil?

twitterlinkedin

Eerder geplaatst op Tumblr op 25 februari 2014

Ik heb me verbaasd rond afgelopen weekend, erg verbaasd. Niet dat Whatsapp werd overgenomen, hooguit een klein beetje over de hoogte van het bedrag (19 miljard dollar) wat Facebook ervoor wilde geven. Een bedrag waar ik een Hyves-deja-vu van kreeg. Maar dat was zeker niet mijn grootste verbazing.

Ik heb me het meest verbaasd over de Pavlov reactie die het teweeg bij een toch grote groep. Massaal werd aangekondigd afscheid te nemen van Whatsapp (soms door het ironisch genoeg op Facebook te posten), om vervolgens aan te kondigen over te stappen naar het gratis Telegram vanwege de privacy. En dat laatste, daar kan ik gewoonweg niet bij.

Bij Whatsapp weet je namelijk enigszins waar je aan toe bent. Je betaalt € 0,89 (of 0,99 USD bij android) per jaar als abonnementskosten, een leuke manier van geld verdienen voor Whatsapp met 400 miljoen gebruikers. Dat levert Whatsapp dan ook een 100 miljoen USD per jaar op. Is er dan een noodzaak om je gegevens aan Jan en Alleman door te verkopen? Lijkt mij niet.

Telegram zegt een gratis en veilig alternatief te zijn, wat niks met je gegevens zal doen. En met die onmogelijke combinatiebelofte kan ik de makers (Dezelfde als van de Russische tegenhanger van Facebook, VKontakte) niet vertrouwen. De genoemde veiligheid blijkt net als de Russische rechtsstaat toch wel flink te rammelen, de gebruikte versleuteling wordt sterk afgeraden, naast dat er nog andere essentiële veiligheidsrisico’s worden genoemd. En dan te bedenken dat Rusland een van de grootste hacklanden ter wereld is. Ik vind dat in die context raar.

Belangrijker wellicht nog, waar wordt het geld mee verdiend wat nodig is om de App te onderhouden, om de beloofde veiligheid te bieden? Het verdienmodel is in elk geval totaal onduidelijk. Dan kunnen we als Nederlanders ons niet druk om maken, en denken dat we heel goed uit zijn. Maar, waar ik dan aan denk:

If You’re Not Paying For It, You Become The Product

Ik blijf dus voorlopig bij Whatsapp.